Jak pisać pracę roczną?

WYMAGANIA DOTYCZĄCE PRACY ROCZNEJ

Praca roczna jest przewidzianym przez program naukowy dokumentem podsumowującym. To głębsze i szersze, niż referat, raport, albo kolokwium, zbadanie wybranego problemu omawianego w roku akademickim.

I. Struktura pracy rocznej

  • Strona tytułowa;
  • Spis treści;
  • Wstęp;
  • Część główna – 3 rozdziały;
  • Zakończenie;
  • Bibliografia
  • Lista załączników
  1. W pracy rocznej, o charakterze referatu, w części teoretycznej jest przedstawiana historia problemu, ukazywany jest stopień opracowania problemu w teorii i praktyce wychodząc od analizy porównawczej studiowanej literatury.
  2. W pracy rocznej, o charakterze praktycznym, część główna składa się z dwóch rozdziałów. W rozdziale pierwszym zawarte są teoretyczne podstawy opracowywanego tematu. Drugi rozdział to rozdział praktyczny, przedstawione są w nim wyliczenia, grafiki, schematy, tabele, ilustracje itp.
  3. Praca roczna, o charakterze doświadczalno-eksperymentalnym zakłada przeprowadzenie eksperymentu bądź jego fragmentu, analizę jego rezultatów i rekomendacje co do stosowania w praktyce. W pierwszym rozdziale są zawarte teoretyczne podstawy opracowywanego tematu, historia problemu, poziom opracowania problemu w teorii i praktyce. Opis eksperymentu należy zawrzeć w drugim rozdziale części głównej. W opisie powinny być zawarte: plan eksperymentu, charakterystyka metod pracy eksperymentalnej i uzasadnienie ich wyboru, podstawowe etapy eksperymentu, opracowanie i analiza rezultatów.

Wstęp – to wprowadzająca część pracy naukowo-badawczej. Należy tu pokazać aktualność tematu, ujawnić jego praktyczne znaczenie, określić cele i zadania eksperymentu bądź jego fragmentu, oraz określić obiekt, przedmiot i hipotezę badania, określić jakie metody badawcze były wykorzystane do rozwiązania postawionych przed badaczem zadań. Objętość – 1-2 strony.

Część główna składa się z:

1) Rozdziału teoretycznego. W rozdziale teoretycznym zawarte są historia i teoria badanego problemu, krytyczna analiza wykorzystanej literatury, oraz określenie pozycji autora.

2) Rozdziału praktycznego. W rozdziale praktycznym przedstawione są metody, proces i rozwiązanie zdań praktycznych oraz opis etapów opracowania produktu elektronicznego.

W zakończeniu zawarte są rezultaty pracy, wnioski, do których doszedł autor, rekomendacje co do możliwości praktycznego wykorzystania materiałów z pracy. Zakończenie powinno być krótkie, precyzyjne i odpowiadać postawionym przed studentem zadaniom. (1-2 strony).

Bibliografia to lista wykorzystanych książek i artykułów, nazwiska autorów powinny być spisane w porządku alfabetycznym, przy czym wszystkie źródła są podawane ogólną numeracją literatury (10-15 i więcej, i nie tylko podręczniki!).

Załączniki do pracy rocznej powinny być umieszczone na oddzielnych arkuszach, każdy powinien mieć swój nagłówek tematyczny, na przykład: „Załącznik 1”, i numer. W załączniku jest też zawarta lista omówionych problemów i opracowane produkty elektroniczne.

Wymogi redakcyjne:

1) Objętość – 20 – 25 stron tekstu drukowanego.

2) Format – A4, wydruk jednostronny.

3) Czcionka – Times New Roman, rozmiar 14 (interlinia 1,5 wiersza).

4) Numerowanie stron na środku, na górze strony.

Uwaga! Strona tytułowa i strona, na której jest spis treści nie są numerowane, nie są postrzegane jako pierwsza i druga strona.

5) Marginesy: górny – 20mm, dolny – 20mm, lewy – 20mm, prawy – 15mm.

6) Rozdziały i podrozdziały powinny być ponumerowane.

7) Numer odpowiedniego rozdziału (podrozdziału) stawia się przed tytułem.

8) Kropki po tytule, umieszczonym na środku wiersza, nie stawiamy.

9) Kolejne rozdziały lub podrozdziały zaczynają się od nowego arkusza.

10) Między tytułem a tekstem występuje przerwa o długości wiersza.

11) Nazwy rozdziałów bądź punktów w spisie treści są wyliczone w takiej samej kolejności, jak w tekście pracy.

12) Wstęp, zakończenie, bibliografia i załączniki w spisie treści nie są numerowane.

Uwaga! Tabele i materiały graficzne powinny mieć nazwy (wykonywane są w Word, Excel lub dowolnym pakiecie matematycznym). Mogą być umieszczone od razu po odsyłaczu do nich w tekście pracy lub w załączniku. Odsyłacze do nich w tekście pisze się skrótowo i bez znaku „№”, na przykład: rys. 3, tab. 4.

13) Koniecznie należy umieszczać przypisy do źródeł. Wykorzystywanie cudzego materiału bez odsyłacza do autora i źródła jest plagiatem!

  • Przy cytacie tekst ujmuje się w cudzysłów i przytacza się go w tej samej formie gramatycznej, w jakiej jest podany w źródle.
  • Cytowany tekst rozpoczyna się wielką literą (poza tymi przypadkami, kiedy jest on częścią zdania samego autora pracy) lub…

Każdemu cytatowi powinien towarzyszyć odsyłacz do źródła!

  • Do źródeł i literatury, cytowanej w tekście robimy przypis dolny (na dole strony, pod linią).
  • Odnośnik powinien znajdować się przed znakami interpunkcyjnymi (z wyjątkiem znaku zapytania, wykrzyknika lub wielokropka).
  • Wszystkie odnośniki i indeksy dolne powinny być pisane tą samą czcionką, którą jest pisany tekst podstawowy, ale w mniejszym rozmiarze.
  • Przy używaniu odsyłacza do bibliografii jest ukazany numer źródła w bibliografii w nawiasie kwadratowym. Przy odsyłaczu do kilku prac źródła wyliczamy po przecinku, na przykład [24, 31, 93].

Uwaga! Przy braku przypisów, praca nie powinna zostać dopuszczona do obrony przez promotora, a brak przypisów w tych przypadkach, kiedy powinny one być prowadzi do obniżenia oceny pracy.

14) Dopuszczalne są skróty tj.; przy odsyłaczach – zob., por., przy oznaczaniu cyframi lat i wieków w. (wiek), r. (rok) i in.

15) Słowa “i inne”, “i tym podobne” w zdaniu nie mogą być skracane, podobnie jak wyrażenie “tak zwany”.

Uwaga! W tekście przy odwołaniu do wypowiedzi (sądów) cytowanych autorów i odniesieniu się do nich zalecamy wykorzystywać czasowniki, takie jak: analizuje, bada, charakteryzuje, decyduje, definiuje, dokonuje analizy, dostarcza, formułuje, gromadzi, ilustruje, interpretuje, klasyfikuje, krytykuje, nazywa, oznacza, podkreśla, porównuje, przeciwstawia, przekształca, przewiduje, przygotowuje, redaguje, rekonstruuje, rozróżnia, rozwija, różnicuje, szereguje, szacuje, udowadnia, umiejscawia, umieszcza, używa, upraszcza, stosuje, sporządza, weryfikuje, wskazuje, wyznacza, zakłada itd.

Kryteria oceny pracy rocznej

  • Aktualność tematu.
  • Zgodność treści pracy z tematem.
  • Stopień samodzielności.
  • Stopień opracowania materiału.
  • Poprawność i gruntowność opracowania zagadnień.
  • Logika i spójność przedstawienia materiału.
  • Skuteczność wykonania zadania praktycznego.
  • Znaczenie wniosków dla późniejszych działań praktycznych.
  • Jakość wykorzystanych źródeł (nie używaj Wikipedii).
  • Stopień poprawności (ogólnej, specjalistycznej).
  • Zgodność z wymaganiami dot. pisania pracy.

Napisaną pracę student oddaje wykładowcy, który ocenia ją w 5 – stopniowej skali.

Оформление списка литературы

1 autor
Петрущенков В.А. Теплофикация и тепловые сети: Учеб. пособие / В. А. Петрущенков. – СПб., 1998. – 88 с.
2 autorów
Коломийцева С.В. Работа с Microsoft Word: Сб. заданий для лаб. работ для студ. / С.В.Коломийцева, О.С.Комова; ДВГУПС. Каф. Прикладная математика. – Хабаровск, 2001. – 40 с.
3 autorów
Козлов Д.А. Энциклопедия компьютерных вирусов / Д.А. Козлов, А.А. Парандовский, А.И. Парандовский. – М., 2001. – 457 с.
Мельникова М.Н. Менеджмент: Метод. указ по вып. дипл. работы / М.Н.Мельникова, В.С.Лосев, С.А.Оккель; ДВГУПС. Каф. Менеджмент. – Хабаровск, 2001. – 26 с.
4 autorów
Техника высоких напряжений. Физика газоразрядных процессов: Учеб. пособие / В.Е. Кизеветтер, П.И. Шкуропат, Н.Н. Тиходеев, Г.А. Шнеерсон. – СПб., 1999. – 140 с.
5 i więcej autorów
Финансы предприятий: Учеб для вузов / Н.В. Колчина, Г.Б. Поляк, Л.П. Павлова и др. – 2-е изд., перераб. и доп. – М., 2001. – 447 с.
Pod redakcją
Справ. / Под ред. С.В. Белова. –М., 1987. –333 с.
Zbiór prac naukowych
Актуальные проблемы экономики и организации производства: Сб. науч. тр. / ДВГУПС; Под ред. А.П. Гончарука. – Хабаровск, 2001. – 145 с.
Вопросы динамики и прочности тягового подвижного состава / Под ред. Ю.В. Колесина. – М., 1996. – 96 с. – (Сб. науч. тр. / ВНИИЖТ; Вып. 671).
Publikacja wielotomowa
Пономарев М.В. Новая и новейшая история стран Европы и Америки: Учеб. пособие для студентов вузов: В 3 ч. Ч.1: Предмет и периодизация курса. Европейская цивилизация в ХVI – XVII вв. / М.В. Пономарев, С.Ю. Смирнова. – М., 2000. – 288 с.
История России для детей и юношества: В 6 т.Т.6: Крушение империи. 1886 – 1917/ А.В. Шишов, Ю.Н. Лубченков. – М., 1998. – 448 с.
Prace doktorskie i autoreferaty
Чернова Н.Н. Управление социально – экономическим развитием на потребительно – стоимостной основе (региональный аспект): Автореф. дис… канд. экон. наук: Спец. 08. 00. 05 / Н.Н. Чернова; СПбГУ. – СПб., 2000. – 15 с.
Certyfikaty
ГОСТ 7.80- 2000. Библиографическая запись. Заголовок: Общие требования и правила составления.- М.: Изд-во стандартов, 2000.- 10с. LUB
Библиографическая запись. Заголовок: ГОСТ 7.80- 2000.- М.: Изд-во стандартов, 2000.- 10с.
Artykuł z książki (zbioru)
Иванов С.А. Маркетинг и менеджмент / С.А. Иванов // Статьи о классиках.- М, 2002.- С.12-23.
Думова И.И. Инвестиции в человеческий капитал/ И.И.Думова, М.В.Колесникова // Современные аспекты регионального развития: Сб. статей.- Иркутск, 2001.- С.47-49.
Artykuł z encyklopedii
Мелиоранский Б. Христианство / Б. Мелиоранский // Энциклопедический словарь / Ф.А.Брокгауз, И.А. Эфрон.- СПб., 1903.- Т. 37 а, кн. 74.- С. 635-679.
Смирнов А.В. Классицизм / А.В.Смирнов, Б.В.Токарев // БСЭ.- 3-е изд.- М., 1974.- Т.12.- С. 154-155.
Artykuł z gazety
Скибинская И. Рисками смогут управлять / И. Скибинская // Экономика и жизнь.- 2004.- Янв.(N4).- С.35.
Artykuł z czasopisma
Логинов М. Государственное управление и ипотечное кредитование в современной экономике / М.Логинов // Маркетинг.- 2002.- N1.- С.91-106.
CD-ROM
TeachProtm MS Acces 2000: Базовый курс [Электрон. ресурс].- М.: ООО “Мультимедиа технологии и Дистанционное обучение”, 2002.- Электрон. опт. Диск (CD ROM).
Internet шаг за шагом [Электронный ресурс]: Интерактив. учеб. – Электрон. дан. и прогр. – СПб. : ПитерКом, 1997. – 1 электрон. опт. диск (CD-ROM) + бр. (127 с.). – Загл. с титул. экрана.
Źródła elektroniczne
Официальный сайт Президента Российской Федерации [Электронный ресурс] / Администрация Президента РФ. – Москва, 2001. – Режим доступа: www.president.kremlin.ru
Фалейтор А. Сегментирование рынка // Энциклопедия маркетинга [Электронный ресурс]. – Режим доступа: www.marketing.spb.ru/read/article/a18.htm
Савинова Ф. Экологические проблемы и здоровье населения. 1989-1999 гг. [Электронный ресурс] // Мир и безопасность. – 2000. – № 3. – Режим доступа: www.secur.ru/vitmib13.htm

Student, który pisze pracę roczną, powinien:

– zbadać i przeanalizować literaturę naukową, metodyczną oraz czasopisma dotyczące problemu badawczego;
– zbadać i przeanalizować historię opisywanego problemu, jego praktyczny aspekt z uwzględnieniem naukowych doświadczeń nauczycieli, a także doświadczeń osobistych, nabytych w trakcie jego praktyki pedagogicznej (jeśli praca roczna dotyczy metodyki nauczania informatyki)
– przeprowadzić, na tyle, na ile jest to konieczne (w zależności od wymogów prowadzącego) prace praktyczne lub ich fragmenty dotyczące problemu badawczego, określając krótko cele i metody badań
– przedstawić rezultaty przeprowadzonego zadania praktycznego, uzasadnić wnioski;
– napisać pracę zgodnie z wymaganymi normami.

Harmonogram pisania pracy rocznej

  • Określenie wspólnie z wykładowcą tematu pracy rocznej.
  • Dobór literatury, podręczników i innych źródeł zgodnie z badaną tematyką.
  • Przestudiowanie literatury obowiązkowej i innych źródeł według tematu, zatwierdzenie, na ich podstawie, potrzebnych informacji.
  • Uzasadnienie aktualności tematu pracy rocznej.
  • Opracowanie kompozycji pracy rocznej.
  • Analiza literatury według tematu badania i kompetentne wyłożenie stanu badanego problemu.
  • Poszukiwanie, analiza i uogólnienie doświadczenia pedagogicznego (jeśli praca roczna dotyczy metodyki wykładania informatyki).
  • Napisanie wstępu i części teoretycznej pracy rocznej.
  • Napisanie rozdziału praktycznego pracy rocznej (wyliczenia, grafiki, diagramy itd.), jeśli praca ma charakter praktyczny.
  • Analiza rezultatów pracy praktycznej, ich opisanie i sformułowanie wniosków.
  • Napisanie zakończenia.
  • Ułożenie bibliografii.
  • Przygotowanie i opisanie załączników.
  • Napisanie strony tytułowej.
  • Przedstawienie pracy promotorowi.
  • Przygotowanie do obrony.

Wzór strony tytułowej

 INTERNATIONAL  PRAGUE  UNIVERSITY Дисциплина: Менеджмент Курсовая работа   На тему: «…»   Выполнил:                                   ………………… студентка ……………………….курса   ………….форма обучения специальность……………     Руководитель:……………………… Прага  2013

Образец оглавления

ОГЛАВЛЕНИЕ

Введение…………………………………………………………………………………………………………………………..

Глава I. Основные направления совершенствования контрольно измерительных материалов по информатике и ИКТ.

1.1.Современное школьное образование: проблемы и перспективы……………………………………………

51.2. Основные направления совершенствования контрольно измерительных материалов по информатике и ИКТ…………………………………………………………………………………………………………..

71.3. Структура ЕГЭ по информатике……………………………………………………………………………………….9

1.4. Роль семьи в процессе школьной адаптации……………………………………………………………………..11

Глава II. Методика подготовки школьников к ЕГЭ по информатике……………………………………….13

2.1. Рекомендации при подготовке к ЕГЭ по информатике……………………………………………………..14 Заключение……………………………………………………………………………………………………………………..

Список литературы……………………………………………………………………………………………………………. Приложения……………………………………………………………………………………………………………………..